Ridders en jonkvrouwen in het heden

“Eigenlijk is het een uit de hand gelopen hobby”, vertelt middeleeuwse vechtsporter Marc Trines, terwijl hij naar zijn 15-kilo wegende uitrusting wijst. Op de Fantasy Fair in de Rijswijkse Broodfabriek geeft hij zaterdag en zondag workshops aan de bezoekers.

Oude volksmelodiën klinken uitnodigend door de hal. In iets gedempt licht staan tientallen kraampjes met verschillende artikelen zoals sieraden en kruidenmengsels, maar je kunt er ook boeken, kleding en beeldjes kopen. De geur van wierook dringt je neus binnen. De muziek blijkt echter niet uit de speakers te komen. Rechtsachterin de hal staat een podium, waar verschillende bijzondere bands optreden.

Er hebben zich zo’n honderd mensen voor het podium verzameld. Er wordt flink gedanst, gesprongen en geklapt. Langzaam maar zeker vormt zich een streng van huppelende bezoekers, ze banen zich op blote voeten een weg door het publiek. Allen zijn gekleed in middeleeuwse gewaden, grote extravagante jurken of  zijn in het zwart gehuld.

Vooral de vrouwelijke bezoekers hebben zich opgedoft. ‘Je voelt je er vrolijk en vrouwelijk door’, zegt Marianne uit Vlaardingen, de eigenaresse van een stand waar zelfgemaakte middeleeuws-ogende kleding wordt verkocht. ‘Op deze beurs is de sfeer altijd heel ontspannen en gemoedelijk, in de fantasywereld vind je voornamelijk gewoon blije mensen die aantrekken wat ze mooi vinden en doen wat ze leuk vinden’.

Wendy uit Rotterdam beaamt dat. ‘Gewone mode, daar is toch niets aan?’ Ze draagt een zwart korset dat goed ingesnoerd is, met een wijde zwarte jurk eronder. Haar ogen zijn opgemaakt met zwarte make-up, en op haar hoofd draagt ze een klein hoedje met wat tule erop. ‘Iemand vroeg me eens mee naar zo’n beurs. Ik stemde in en had het er ontzettend naar mijn zin. Zo ben in deze levensstijl gerold. Het is zo lekker anders’. Boodschappen doet ze gewoon in haar spijkerbroek, anders is de lol ervan af.

Linksachterin is een arena opgezet. Zwaardkunstvereniging ‘De Orde Der Noorderwind’ geeft workshops met onder andere het langzwaard, de dolk en de poleax. De poleax is een bijl waarvan het handvat zo’n anderhalve meter lang is. Drie tengere jongemannen krijgen uitgelegd hoe ze het voorwerp moeten hanteren. ‘Hij valt jou aan en jij blokkeert hem dan zijwaarts’, roept Trines. De jongens knikken gehoorzaam en proberen het nog eens. Met een doffe tik ontmoeten de poleaxen elkaar. ‘Heel goed!’

Rapalje, de hoofdact van de zondag, sluit de beurs af. Vier mannen met middeleeuwse kilts en wild, lang haar nemen het podium over. ‘We want more’ roept het publiek, waarop Rapalje voor de laatste keer de instrumenten oppakt. De bezoekers dansen nog eenmaal uitzinnig op het ritme van de Keltische muziek, waarna ze aanstalten maken om te vertrekken. Bij de garderobe worden de jassen opgehaald en eigenlijk met tegenzin aangetrokken. In hun alledaagse winterjas lopen de mensen de kou weer tegemoet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s