Tekst

Een selectie van mijn artikelen:

KLEINKINDEREN VAN DE OORLOG

In opdracht van De Balie.

Ik groeide op met het idee dat Duitsland een fout land was. Nooit is dat letterlijk tegen me gezegd, het is waarschijnlijk de non-verbale kennisgeving geweest. Een kneepje met de ogen, de verschrikte blik van mijn oma. Ongeveer een jaar na de dood van mijn opa kreeg ik eindelijk zijn memoires te zien. Daar heb ik om moeten zeuren – de gedachte dat zijn schriftje de kleinkinderen zou choqueren was voor een aantal familieleden te heftig. Nacht aan nacht heb ik afgelopen december aan het bureautje in mijn ouderlijk huis gezeten om de memoires te bestuderen, mijn opa schreef erg onduidelijk. Hij werd als stateloos ventje van dertien naar Duitsland gestuurd om te werken. Bij terugkeer werd hij met de nek aangekeken. Daarnaast is zijn vrouw, mijn oma, van joodse komaf – je kunt je voorstellen dat dat toen voor de nodige frictie heeft gezorgd. Enkele maanden nadat ik het stuk had uitgewerkt op mijn laptopje, viel me op dat er drie pagina’s uit waren gehaald. Dat riep bij mij nog meer vragen op. Wat mogen we nog steeds niet weten?

Onzekerheid en angst weerklinken in de takken van onze stamboom, deels door het toentertijd zwijgen van mijn opa. ‘Mag en kan ik wel zijn wie ik ben,’ een vraag die vroeger door mijn hoofd spookte. Jammer genoeg is dat geen uitzonderlijke situatie. Er zijn veel gezinnen die nog steeds gebrandmerkt zijn door de Tweede Wereldoorlog. Toen die ten einde liep, wilde men het leven zo snel mogelijk weer oppakken. In Nederland was er weinig psychische hulp zoals wij die tegenwoordig kennen. Soldaten die nu worden uitgezonden, hebben toegang tot zorg – toentertijd kon je nergens terecht met je posttraumatische-stressstoornis. Zo ook mijn opa niet. Tot 1960 zijn er maar een paar artikelen gepubliceerd over de psychische gevolgen van de oorlog. Men had het te druk met het herstellen van het politieke bestel.

Het gevolg van het ontbreken van professionele hulp voor allen die door de oorlog PTSS-symptomen hadden, reikt verder dan je op het eerste oog kunt zien. Stel je voor: er is een generatie Nederlanders waarvan de ouders de oorlog mee hebben gemaakt, de tweede generatie. Als een of beide ouders aan PTSS leden, kan het zijn dat ze te maken hebben gehad met een depressieve, angstige, beperkende, inperkende, instabiele ouder met een sociale stoornis. Dat is zo’n beetje het ziektebeeld. De gevolgen daarvan galmen door in het nageslacht. De kinderen van de tweede generatie, die derde generatie, worden wederom opgevoed door een getraumatiseerde ouder.

Het is onduidelijk hoeveel van deze gevallen er zijn. Begin dit jaar startte ik een blog om uit te zoeken in hoeverre de oorlog voor mijn generatie, de derde generatie, nog relevant is. Na verschillende interviews en onderzoekjes kwam ik erachter dat er zeker jonge mensen zijn die mijn ervaring delen. Sterker nog, ik kwam erachter dat het op alle fronten nog speelt. Om maar een voorbeeld te noemen: sommige Duitsers voelen zich nog schuldig voor de generatie van hun opa’s en oma’s. Ze dragen de schuld met zich mee, ze hebben het geaccepteerd. Sommige personen die ik voor mijn blog interviewde over het onderwerp waren bang om afgerekend te worden op hun afkomst. Ze wilden dan ook alleen meewerken als ze anoniem konden blijven.

Helaas rust er dus nog steeds een taboe op het onderwerp. De angst om zelfs door generatiegenoten aansprakelijk te worden gesteld voor de eventuele schade die is toegebracht door familieleden is nog steeds aanwezig. Dat is misschien ook niet zo gek. Als je bijvoorbeeld kijkt naar hoe het woord ‘Duitser’ je in de oren klinken, begrijp je waarom. De negatieve bijklank, het gebruik van het woord als scheldwoord. Ook ik heb een goede dosis jodengrappen gehoord en Hitlergroeten gezien. Ik trek het me niet aan, maar ik ben mij bewust van de situatie. Dat is niet in alle gevallen zo.

Deze maand is mijn opa er al twee jaar niet meer. Ik kan hem niets meer vragen. Hij vond het erg lastig om over het verleden te praten. Dat heeft hij uiteindelijk ook niet meer gedaan. Hij heeft de memoires voor ons achtergelaten, zodat hij niet weer geconfronteerd zou worden met de oorlog. Daarnaast maakte hij zich zorgen over zijn kinderen: “Zwijgen, niets van toen vertellen, ook de kinderen niet want zij worden erop aangekeken.” Het schriftje met zijn memoires is voor mij een enorme motivatie om belangrijke en toch moeilijke dingen bespreekbaar te maken. In het kader van het vieren van onze vrijheid in de meimaand wil ik dan ook iedereen aansporen om nog eens goed te kijken naar je ouders en grootouders. Praat over die lastige dingen, ga de confrontatie aan. Bevrijd elkaar. Vind de ontbrekende pagina’s.

HOOP: NOG GEEN NACHTVERGUNNING, WEL IN DE COMEBACK

In opdracht van 3VOOR12

Den Haag – Het was in maart van dit jaar dat HOOP haar deuren plots moest sluiten vanwege vergunningen die niet rond kwamen. Ruim een half jaar later staat het eerste HOOP-feestje in de stadskelder onder het oude stadhuis aan de Grote Halstraat 3 weer op de agenda, maar dat betekent helaas niet dat de problemen rondom de Haagse regelgeving zijn opgelost.

Eenmalige ontheffing
“Sinds de verkiezingen gaat alles eigenlijk vrij voorspoedig. De vergunning voor komende zaterdag 6 september is  met de gemeente geregeld via een eenmalige ontheffing. Eind oktober hopen we onze deuren op de zaterdagavond voorgoed weer te openen”, aldus Erwin Unger, directeur van HOOP. “We hebben een flinke politieke lobby gehouden. We hebben zelfs met Van Aartsen zelf gesproken. Daarnaast worden we gesteund door de Haagse Stadspartij en D66. Dat geeft ons wel een extra zetje in de rug.”

HOOP valt tussen verschillende regelingen in en daardoor werd in maart van dit jaar geen nachtvergunning verleend voor de feesten op zaterdagavond. Ook een coulanceregeling zou niet worden toegepast. De sociëteit kon open blijven tot 02.30 uur, maar er werd besloten dat niet te doen omdat de nacht zo niet haar hoogtepunt kon bereiken.

Den Haag terug op de kaart
Wat Unger uiteindelijk wil, is dat er vanuit de gemeente Den Haag flexibeler beleid wordt gevoerd op het gebied van nieuwe initiatieven. “Niet alleen voor ons, maar ook voor anderen moet het soepeler kunnen. Kijk bijvoorbeeld naar Rotterdam en Amsterdam, waar dit veel beter geregeld is. Het nachtleven is daar ook een stuk bruisender. Als Den Haag volgt in flexibeler beleid, staat de stad zo weer op de kaart.”

De keerzijde van het verhaal is volgens Unger dat discotheken in de Hofstad wat lastig zijn. “De gemiddelde levensduur van zo’n club is ongeveer vier jaar, maar wij hebben meer ambitie. Wij zijn ‘een gelegenheid voor evenementen’, zoals we het zelf graag noemen. We zijn niet alleen een discotheek, we zijn ook een winkel en bieden een stukje cultuur.”

HOOP krijgt een terras
Aan de sociëteit komt een terras te liggen – dat is al wel door de gemeente goedgekeurd. In januari zal HOOP eigenaar zijn van een buitenterras inclusief biologische lunchkaart. “Het is allemaal deel van een groot evenement waar we al twee jaar aan werken. Ik mag er nu nog niets over zeggen, pas over twee weken. Het gaat om een groot evenement in samenwerking met de Gemeente Den Haag en G-Star.”

Dat de organisatie naïef is geweest, beaamt Unger: “We gaan het allemaal anders aanpakken. We hadden strakker moeten plannen en aanpakken. Daar zijn we nu druk mee bezig.” HOOP werkt dus aan nieuwe plannen en ook op financieel gebied wordt er vernieuwd. “We gaan sponsors koppelen aan creatievelingen. Het project met G-Star is daar een voorbeeld van.”

Aanstaande zaterdag vind ‘HOOP KOMT TERUG’ plaats in de sociëteit met onder andere Mr. Ties, Bakk Militia, Still Serious Nic, The Social Lover en D.N.G.. De aanvang is 23.00 uur en de entree is 12 euro aan de deur (8 euro voor middernacht) en 6 euro in de voorverkoop.

ALBUMRECENSIE GHOST STORIES

Hier gepubliceerd door The Post Online.

Coldplay heeft gisteren voor de clip van hun derde single A sky full of stars een Australische wijk platgelegd. Voor de opnames liep Martin door de hoofdstraat van Newtown naar een pleintje waar het publiek uit hun dak ging. Fans werden via de social media opgeroepen om te komen figureren, en dat deden de Aussies maar al te graag. Ondertussen doet hun nieuwe album Ghost Stories het goed in de toplijsten.

Vaak hebben mensen hun woordje wel klaar wat Coldplay betreft. Ze zouden het te makkelijk maken voor zichzelf, ze zouden te soft zijn, ze zouden in elk muzikaal opzicht de gulden middenweg bewandelen. Maar de Londense heren brengen een zesde album uit waarmee ze hun mellow imago wel eens van zich af zouden kunnen gaan schudden. Coldplay gaat naakt voor Ghost Stories, en ze zijn naar de sportschool geweest.

Coldplay gaat weer net in het hoekje van elk genre zitten. Het is geen dreampop, maar ook geen recht toe recht aan popmuziek. Het is niet meer symfonisch, maar het is ook niet elektronisch. De band heeft wederom een eigen eilandje opgezocht, en je moet het ze nageven: dat is niet makkelijk. Toch zou je ook kunnen stellen dat ze een trend volgen. Muziek is aan het elektroniseren, en het viertal heeft dat zojuist met het eigen reportiore ook gedaan.

Voor Ghost Stories gaat de band helemaal uit de kleren. Waar ze bij het mixen van het vorige, bombastische album Mylo Xyloto nog extra lagen toegevoegd hebben, is bij dit album gekozen voor minimale middelen om de boodschap over te brengen. Rechtsomkeert dus, en dat is voor de gemiddelde Coldplayfan een aangename verrassing. Niet alleen liefhebbers waren uitzinnig over Magic, de eerste single van het nieuwe album, ook de antibeweging was zeer te spreken over het nummer.

Oceans bestaat enkel uit een stem en een gitaar. Niks voor Coldplay, maar het pakt goed uit. Het ingetogen, subtiele geluid zorgt voor een kalme sfeer. Ook de andere tracks blijven klein. De enige uitschieters zijn Ink en True love, waarbij meer dynamische melodieën om de hoek komen kijken en het tempo wat wordt aangezet.

Nieuwe ontwikkelingen op het gebied van Coldplay. Een drastische verandering heeft plaatsgevonden, waarmee ze waarschijnlijk een heel nieuw publiek aanboren. Fans hebben niets te vrezen, de nieuwe plaat blijft namelijk een herkenbaar product van Coldplay.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s